Tweeling op het kinderdagverblijf – deel 1 Samen of Apart?

tweeling kinderdagverblijf dubbelgeluk Onze oudste zoon zat al vanaf het moment dat ik weer moest gaan werken na mijn verlof op het kinderdagverblijf en vanaf dag 1 waren wij daar heel tevreden over en was hij enorm blij om daar naartoe te mogen. Lieve leidsters, leuke vriendjes en heel veel leuke nieuwe dingen om te leren en te beleven. Voor onze tweeling Yuna en Quint werd dezelfde stap gemaakt, alhoewel we er nu opeens toch iets meer over na gingen denken, want wilden we wel dat ze bij elkaar zouden komen, zouden ze niet teveel aan elkaar gaan hangen en daardoor minder goed aan gaan sluiten bij andere kindjes? Was het verstandiger om ze naar een ander, groter kinderdagverblijf te laten gaan waar ze al wat meer zouden gaan wennen aan een school? Toch bleven we niet te lang stil staan bij deze vragen, want we hadden een goed voorbeeld, Xavi zat nog steeds op dit kinderdagverblijf en waarom niet eerst gewoon proberen en er vanzelf achter komen of het een juiste beslissing was. tweeling kinderdagverblijf dubbelgeluk

En zo gingen ze toen ze drie maanden oud waren, voor het eerst naar het kinderdagverblijf. Twee kleine moppies die toch wel net even iets stiller waren als ze dicht bij elkaar waren en die elkaar echt op gingen zoeken toen ze konden kruipen en later lopen. Toen ze 1 waren gingen ze naar de volgende groep en konden daar al snel samen kattekwaad uit gaan halen, ze waren best op elkaar gericht maar konden het ook goed vinden met alle andere kindjes. Toen ze twee waren kwam ze bij de peutergroep en dat was opeens best even een stap. Waarschijnlijk leerden ze opeens zoveel en veranderde er voor hen zoveel dat het best een beetje moeilijk was. Bij het wegbrengen kwamen er dikke tranen en het duurde best even voordat ze getroost waren en ze gingen steeds meer aan elkaar hangen. Maar dat gaf ze ook weer troost, dus moet je ze dan toch uit elkaar halen? Een paar maanden later leek het opeens allemaal anders. Niet meer huilen bij het wegbrengen, maar een grote glimlach, een kus en lief zwaaien met hun handjes. En ze gingen niet meer samen spelen, maar zochten ook echt andere kindjes op. Natuurlijk hielden ze elkaar nog steeds in de gaten en een kindje moest ook echt niet wagen iets vervelends te proberen bij de een of de ander, want ze zijn immers een tweeling en zullen altijd voor elkaar zorgen en elkaar beschermen, maar ze werden steeds meer hun eigen ik. tweeling kinderdagverblijf samenNu zijn ze alweer 3,5 jaar en ze zitten samen in de laatste groep, bij de peuterkleuters. Twee lieve, vrolijke moppies die lachend, rennend door de gangen gaan. Altijd tienduizend kusjes geven bij het afscheid en nooit bij het raam willen zwaaien (omdat afscheid nemen nou eenmaal leuk moet zijn en niet dramatisch 😉 en daarna eerst samen starten met puzzelen of kleuren, om vervolgens allebei hun eigen weg te gaan met hun eigen vriendjes. tweeling kinderdagverblijf

Tussendoor zoeken ze elkaar op, spelen ze samen en houden ze elkaar van een afstandje in de gaten, maar verder doen ze hun eigen ding en beleven hun eigen mooie kinderdagverblijfdag. We hebben er geen spijt van gehad ze bij elkaar te laten zitten maar ik kan me ook voorstellen dat het bij andere tweelingouders heel anders kan zijn. Vooral als het een eeneiige tweeling is en de band wellicht veel hechter is, zou het verstandig kunnen zijn om ze juist wel uit elkaar te halen.

Volg vooral je gevoel en mocht je er toch naast hebben gezeten, lach daar dan gewoon lekker om en verander het alsnog!tweeling kinderdagverblijf samen tweeling kinderdagverblijf samen

Getagd met , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*