Je allereerste ontmoeting met je tweeling!

tweeling geboorte dubbelgelukMaandenlang leef je naar dat moment toe, die dag dat je eindelijk die twee kleine mensjes zult gaan ontmoeten die al zo’n lange tijd in je buik hebben gezeten. Ik weet niet hoe anderen dat ervaren hebben, maar ik vond het zo ontzettend bijzonder. Al die tijd droeg ik ze bij me en voelde ik ze bij iedere beweging die ik maakte. Ze waren druk, aanwezig en ik kon veel mensen mee laten delen in dit gevoel van kleine (nou ja, soms ook best flinke) trapjes in mn buik. Er werden 360 graden koprollen uitgevoerd en ook onderling werd er naar mijn gevoel omarmd en gestreden.

 

.tweeling baby jongen dubbelgeluktweeling geboorte meisje dubbelgeluk

Ook alle keren bij de gynaecoloog keek ik bewonderend naar de echo, waar ik die twee hele kleine wondertjes druk op zag bewegen en instinctief voelde ik me al met ze verbonden, dit waren mijn kindjes die ik zag. In mijn hoofd probeerde ik me af en toe voor te stellen hoe ze eruit zouden zien, of ze op elkaar zouden lijken (ondanks dat het een jongen en een meisje is) en of ik mezelf of Dennis erin zou herkennen. Zouden ze net als onze oudste zoon, een kopie van hun vader worden of zou je mijn genen direct terug zien? Dat onbekende was iets spannends, iets leuks om naar uit te kijken en hoe fijn je van tevoren al weet hoe het zal zijn als je ze echt ziet, dat is echt niets vergeleken bij hoe het op het moment zelf is.geboorte tweeling dubbelgeluk

Vanaf het moment dat er tegen mij gezegd werd, je hebt nu 10cm ontsluiting dus voor de avond kun je je kleintjes vasthouden, was ik er volledig klaar voor. Nu was het dan zo ver, mijn lichaam was er klaar voor, zij leken er klaar voor dus kom maar kennismaken met ons. En dan ineens is ons eerste kleintje er, een prachtig meisje, krachtig en mooi. Ik zie haar, voel haar en raak ontroerd, dit is haar echt, dit is Yuna, dat meisje wat zo gewenst is en wat direct voelt alsof ik het zelf ben. Lang hierbij stil staan kan niet, want er wacht nog een kleintje in mijn buik, die helemaal niet geduldig is en ook graag kennis wil maken met zijn papa en mama. Na acht minuten komt Quint, ons lieve binkie en hij is net zo lief als ik hem al voor me zag in mijn dromen. Nog schattiger eigenlijk. Het plaatje klopt, we zijn gelukkig, houden ze allebei vast en willen ze nooit meer loslaten!

dubbelgeluk tweeling geboorte jongen meisje beschuit met muisjes

Getagd met , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*