Allerlaatste dag voor de tweeling op het kinderdagverblijf

Tweeling kinderdagverblijf afscheidEn dan in ene is het zover, je kleintjes zijn groot geworden. Heel groot, want ze zijn 4 jaar nu en het is tijd om een tijdperk af te sluiten. Eigenlijk dacht ik dat ik dat heel makkelijk zou vinden, maar niks is minder waar. Yuna en Quint gaan al 4 jaar lang, 2 dagen in de week, met heel veel plezier naar kinderdagverblijf Twinkel en in die 4 jaar tijd bouw je een fijne band op met de leidsters. Xavi had nagenoeg precies dezelfde leidsters toen hij naar het kinderdagverblijf ging dus eigenlijk zijn we inmiddels al 6 jaar met hen verbonden. Wij vertrouwden hen onze kinderen toe, ze werden daar getroost en opgevangen als dat nodig was en vooral werden ze daar voorbereid op het tijdperk wat nu voor de deur staat…. De basisisschool!

tweeling afscheid kdv 4 jaar

Yuna en Quint zelf vinden het fantastisch. Ze willen heel graag naar de basisschool en zijn er helemaal klaar voor. Ze vinden het ook jammer dat ze niet meer naar Twinkel gaan en dan vooral omdat ze de lieve juffen gaan missen en een paar vriendjes niet meer of in ieder geval een stuk minder zullen zien. In hun groep zitten, hoe bijzonder is dat, 2 tweelingen en 1 drieling en vooral met de andere tweelingen hebben ze een hele bijzondere, hechte band. Waarschijnlijk toch omdat ze elkaar nog beter begrijpen, het feit dat er altijd iemand anders is die dicht bij je is en staat. Gelukkig hebben we de eerste speeldate bij hun vriendjes Bas en Siem al staan, dus ze hoeven ze niet heel erg lang te gaan missen! 

img_9414Bij een afscheid hoort natuurlijk ook een cadeau. Iets wat we aan dtraktatie tweeling afscheid kinderdagverblijfe leidsters wilden geven om hen te bedanken voor de afgelopen jaren en natuurlijk wilden Yuna en Quint zelf ook iets trakteren. Tot nu toe hadden we ieder jaar gewoon samen getrakteerd en dat vonden ze prima, eigenlijk juist heel prettig. Dit jaar kozen we ervoor om ze allebei iets te geven wat ze mochten trakteren. En omdat er al zoveel andere dingen geregeld moesten worden in deze periode, hadden we het ons een keer erg makkelijk gemaakt en alles besteld bij Traktatiebedankjes.

 

 

Quint had mooie setjes van Paw patrol, iets lekkers met een speeltje en Yuna had, hoe kan het ook anders, iets van Frozen. En natuurlijk had ik wat extra besteld, zodat ze het zelf ook mee naar huis konden nemen, je moet natuurlijk over alles nadenken van tevoren J

 
Na mijn werk ben ik ze dan voor de allerlaatste keer gaan ophalen, een laatste dikke knuffel voor de lieve leidsters en nog even goed zwaaien toen we wegreden. Bedankt voor de fijne tijd, we komen zeker nog een keertje terug!! *slik, slik* tweeling traktatie kinderdagverblijf afscheid dubbelgeluk

Getagd met , , , , , , ,

Tweeling op het kinderdagverblijf – deel 1 Samen of Apart?

tweeling kinderdagverblijf dubbelgeluk Onze oudste zoon zat al vanaf het moment dat ik weer moest gaan werken na mijn verlof op het kinderdagverblijf en vanaf dag 1 waren wij daar heel tevreden over en was hij enorm blij om daar naartoe te mogen. Lieve leidsters, leuke vriendjes en heel veel leuke nieuwe dingen om te leren en te beleven. Voor onze tweeling Yuna en Quint werd dezelfde stap gemaakt, alhoewel we er nu opeens toch iets meer over na gingen denken, want wilden we wel dat ze bij elkaar zouden komen, zouden ze niet teveel aan elkaar gaan hangen en daardoor minder goed aan gaan sluiten bij andere kindjes? Was het verstandiger om ze naar een ander, groter kinderdagverblijf te laten gaan waar ze al wat meer zouden gaan wennen aan een school? Toch bleven we niet te lang stil staan bij deze vragen, want we hadden een goed voorbeeld, Xavi zat nog steeds op dit kinderdagverblijf en waarom niet eerst gewoon proberen en er vanzelf achter komen of het een juiste beslissing was. tweeling kinderdagverblijf dubbelgeluk

En zo gingen ze toen ze drie maanden oud waren, voor het eerst naar het kinderdagverblijf. Twee kleine moppies die toch wel net even iets stiller waren als ze dicht bij elkaar waren en die elkaar echt op gingen zoeken toen ze konden kruipen en later lopen. Toen ze 1 waren gingen ze naar de volgende groep en konden daar al snel samen kattekwaad uit gaan halen, ze waren best op elkaar gericht maar konden het ook goed vinden met alle andere kindjes. Toen ze twee waren kwam ze bij de peutergroep en dat was opeens best even een stap. Waarschijnlijk leerden ze opeens zoveel en veranderde er voor hen zoveel dat het best een beetje moeilijk was. Bij het wegbrengen kwamen er dikke tranen en het duurde best even voordat ze getroost waren en ze gingen steeds meer aan elkaar hangen. Maar dat gaf ze ook weer troost, dus moet je ze dan toch uit elkaar halen? Een paar maanden later leek het opeens allemaal anders. Niet meer huilen bij het wegbrengen, maar een grote glimlach, een kus en lief zwaaien met hun handjes. En ze gingen niet meer samen spelen, maar zochten ook echt andere kindjes op. Natuurlijk hielden ze elkaar nog steeds in de gaten en een kindje moest ook echt niet wagen iets vervelends te proberen bij de een of de ander, want ze zijn immers een tweeling en zullen altijd voor elkaar zorgen en elkaar beschermen, maar ze werden steeds meer hun eigen ik. tweeling kinderdagverblijf samenNu zijn ze alweer 3,5 jaar en ze zitten samen in de laatste groep, bij de peuterkleuters. Twee lieve, vrolijke moppies die lachend, rennend door de gangen gaan. Altijd tienduizend kusjes geven bij het afscheid en nooit bij het raam willen zwaaien (omdat afscheid nemen nou eenmaal leuk moet zijn en niet dramatisch 😉 en daarna eerst samen starten met puzzelen of kleuren, om vervolgens allebei hun eigen weg te gaan met hun eigen vriendjes. tweeling kinderdagverblijf

Tussendoor zoeken ze elkaar op, spelen ze samen en houden ze elkaar van een afstandje in de gaten, maar verder doen ze hun eigen ding en beleven hun eigen mooie kinderdagverblijfdag. We hebben er geen spijt van gehad ze bij elkaar te laten zitten maar ik kan me ook voorstellen dat het bij andere tweelingouders heel anders kan zijn. Vooral als het een eeneiige tweeling is en de band wellicht veel hechter is, zou het verstandig kunnen zijn om ze juist wel uit elkaar te halen.

Volg vooral je gevoel en mocht je er toch naast hebben gezeten, lach daar dan gewoon lekker om en verander het alsnog!tweeling kinderdagverblijf samen tweeling kinderdagverblijf samen

Getagd met , , , , ,

Je allereerste ontmoeting met je tweeling!

tweeling geboorte dubbelgelukMaandenlang leef je naar dat moment toe, die dag dat je eindelijk die twee kleine mensjes zult gaan ontmoeten die al zo’n lange tijd in je buik hebben gezeten. Ik weet niet hoe anderen dat ervaren hebben, maar ik vond het zo ontzettend bijzonder. Al die tijd droeg ik ze bij me en voelde ik ze bij iedere beweging die ik maakte. Ze waren druk, aanwezig en ik kon veel mensen mee laten delen in dit gevoel van kleine (nou ja, soms ook best flinke) trapjes in mn buik. Er werden 360 graden koprollen uitgevoerd en ook onderling werd er naar mijn gevoel omarmd en gestreden.

 

.tweeling baby jongen dubbelgeluktweeling geboorte meisje dubbelgeluk

Ook alle keren bij de gynaecoloog keek ik bewonderend naar de echo, waar ik die twee hele kleine wondertjes druk op zag bewegen en instinctief voelde ik me al met ze verbonden, dit waren mijn kindjes die ik zag. In mijn hoofd probeerde ik me af en toe voor te stellen hoe ze eruit zouden zien, of ze op elkaar zouden lijken (ondanks dat het een jongen en een meisje is) en of ik mezelf of Dennis erin zou herkennen. Zouden ze net als onze oudste zoon, een kopie van hun vader worden of zou je mijn genen direct terug zien? Dat onbekende was iets spannends, iets leuks om naar uit te kijken en hoe fijn je van tevoren al weet hoe het zal zijn als je ze echt ziet, dat is echt niets vergeleken bij hoe het op het moment zelf is.geboorte tweeling dubbelgeluk

Vanaf het moment dat er tegen mij gezegd werd, je hebt nu 10cm ontsluiting dus voor de avond kun je je kleintjes vasthouden, was ik er volledig klaar voor. Nu was het dan zo ver, mijn lichaam was er klaar voor, zij leken er klaar voor dus kom maar kennismaken met ons. En dan ineens is ons eerste kleintje er, een prachtig meisje, krachtig en mooi. Ik zie haar, voel haar en raak ontroerd, dit is haar echt, dit is Yuna, dat meisje wat zo gewenst is en wat direct voelt alsof ik het zelf ben. Lang hierbij stil staan kan niet, want er wacht nog een kleintje in mijn buik, die helemaal niet geduldig is en ook graag kennis wil maken met zijn papa en mama. Na acht minuten komt Quint, ons lieve binkie en hij is net zo lief als ik hem al voor me zag in mijn dromen. Nog schattiger eigenlijk. Het plaatje klopt, we zijn gelukkig, houden ze allebei vast en willen ze nooit meer loslaten!

dubbelgeluk tweeling geboorte jongen meisje beschuit met muisjes

Getagd met , , , , , ,

Mijlpaalkaarten voor prematuren

 

Tijdtweeling naar huis dubbelgeluk liefdeens mijn zwangerschap van de tweeling heb ik me nooit heel bewust zorgen gemaakt, alhoewel ik maar al te goed wist dat het best spannend is en dat er ook andere risico’s aan verbonden zijn. Wij hadden het geluk dat alles goed is gegaan, zowel tijdens de zwangerschap, als ook bij de bevalling en geboorte. Onze prachtige wondertjes waren beide 2500 gram en hoefden niet in een couveuse. Ze mochten bij mij op de kamer liggen in een warmtebedje en om de zoveel tijd werd de temperatuur hiervan naar beneden afgesteld, zodra ze zichzelf warm konden houden. Zo mochten we na drie dagen al heerlijk met z’n drietjes naar huis toe en wij konden dus meteen al gaan genieten van ons mooie, bijzondere gezin. Hoe anders kan het lopen!
tweeling na geboorte thuis dubbelgeluk tweelingwieg

 

Net als dat het zwanger raken niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is, is het ook niet zo vanzelfsprekend dat alle kindjes direct na de geboorte naar huis mogen. In sommige gevallen worden kleintjes geboren voor 37 weken zwangerschap (prematuren) en zullen daardoor veelal wat tijd in een couveuse door moeten brengen. Als ouders kom je in een achtbaan van emoties en je krijgt met allerlei medische dingen te maken waar je wellicht nog nooit van gehoord hebt. Je kleintje is nog zo klein en ieder stapje die in het ziekenhuis gemaakt wordt, is er eentje dichterbij naar het naar huis gaan! Hoe fijn en bijzonder is het dan om al deze belangrijke stapjes vast te leggen.

 

Twee moeders van premature kindjes hebben samen hele leuke prematuur mijlpaalkaartjes ontwortweeling na geboorte thuis dubbelgeluk tweelingwiegpen, die overigens ook heel goed voor kindjes gebruikt kunnen worden die om een andere reden na de geboorte in het ziekenhuis worden opgenomen.
mijlpalenvoorprematuren kaartjes prematuur couveuse

Deze kaartjes zijn speciaal klein gemaakt, want je wondertje is dat ook en je kunt de kaartjes invullen zoals je zelf graag wilt en zo bepaal je zelf wat iedere mijlpaal is. Je pakt gewoon het kaartje van je keuze, legt het bij je kindje of plakt het vast aan de couveuse en maak vervolgens een foto om de mijlpaal vast te leggen. Zo kun je iedereen trots laten zien wanneer hij voor het eerst van de sondevoeding af mag, wanneer hij naar een warmtebedje mag of je schrijft op het kaartje Hmmm lekker, wanneer hij een speentje heeft, of juist lekker heeft gedronken. Of je maakt een foto wanneer hij lekker met papa of mama aan het knuffelen is.

prematuur

Dat is toch fantastisch, alle bijzondere stappen moet je koesteren en met dit mooie, eenvoudige setje kun je dit voor jezelf en later ook voor je kleintje vastleggen. De set bestaat uit 20 mijlpaalkaarten, 5 blanco beschrijfbare kaarten, een whiteboard stiftje en plakgom.

Ook voor meerlingen die te vroeg geboren worden is dit een heel handig setje kaarten, omdat je de kaarten meerdere malen kunt gebruiken. Je schrijft met de whiteboard stift de datum of tekst die je wilt schrijven en vervolgens haal je deze weer eenvoudig weg met een droge doek of babydoekje.

Wil je nog wat meer informatie? Kijk dan snel op http://www.mijlpalenvoorprematuren.nl
Wil je ook graag zo’n setje (15,99 Euro), vanaf nu kun je deze bijzondere kaartjes ook bij Dubbelgeluk Tweelingwiegen bestellen! Neem gerust contact met ons op of bestel de kaartjes in onze mooie, nieuwe webshop

mijlpalenvoorprematuren kaartjes prematuur tweeling

Getagd met , , , , , , ,

Tweeling op de knutselclub

IMG_2424Vandaag was het weer zover….woensdag, knutseldag! Yuna en Quint vinden het zo ontzettend leuk dat er in het weekend al gevraagd wordt of we weer naar de knutselclub gaan. Vanuit een stichting hier in onze woonplaats worden er voor ouders en kinderen speciale inloopochtenden gehouden waar ouders elkaar kunnen ontmoeten en waar kinderen de ruimte krijgen om te spelen en ook te knutselen. Allemaal heel laagdrempelig, hebben ze geen zin, geen probleem. Moeten er picasso’s gemaakt worden, nee hoor, iedere krabbel en knutsel is helemaal prima. Het is ook helemaal niet iets spectaculairs, maar het is een fijne omgeving, gewoon in een wijkgebouw waar vrijwilligers (allemaal moeders met kleine kinderen) een leuke invulling geven aan de woensdagochtendknutsel tweeling vlinder pasta knutsel tweeling vlinder pasta

Als we binnen komen staan ze in de gang al te dansen, maar als we vervolgens bij de ruimte komen waar de kinderen al lekker aan het spelen zijn, worden ze toch en beetje stil. Ik sluit me gezellig aan bij wat moeders en de tweeling blijft nog even vertrouwd bij me staan. Opeens is er vertrouwen en gaan ze op pad, uiteraard nog wel even samen, maar al snel is Yuna aan het paardje rijden met een stokpaardje en Quint rijdt rond op een scooter. Na een half uurtje worden de tafels klaargezet en het meest blij worden ze als er geverfd wordt…en mama eigenlijk ook wel, want niks lekkerder dan knoeien met verf ergens anders dan thuis ;-). Iedere keer maken we met z’n allen wat anders en het krijgt thuis een mooi plekje. Zo zijn er al schaapjes, kipjes en maskers gemaakt en met Valentijnsdag konden we papa mooi verwennen met een mooi handboom, waar we een lief wensje op konden schrijven. knutsel kippetjes schaapjes

En denk niet dat het allemaal nu zo relaxed is voor mij, want met twee kinderen is het nog flink aanpoten, even wat lijmen aan de linkerkant, even wat knippen voor de dame rechts van me….oh nog even wat helpen bij plakwerk bij meneer en oh jee er wordt geniesd en  ik doe een briljante poging het kunstwerk van mn dochter te redden! Zweetdruppels vliegen in het rond en terwijl ik net echt nog een heel mooie knutsel zag, zie ik nu dat er toch iemand opeens heel enthousiast is geweest met glitter, lijm en vooral nog meer glitter…. Hellup….

Hahah… de kinderen vinden het geweldig, lachen er om en ik? Ik lach lekker hard met ze mee…. Kom maar op met al die gezellige creativiteit, mama wordt er blij van! maskers tweeling

Getagd met , , , , ,

Tweeling apart of samen slapen ?

tweelingwieg samen slapenWat is dat toch lastig, je tweeling uit elkaar halen! Het is iets onnatuurlijks, ze zijn zo lang samen in je buik geweest, kennen elkaars geluidjes, ademhaling en geur en dan opeens besluit je toch dat het beter is om ze niet meer samen te laten slapen. Toen ze net geboren waren, was ik zo ontzettend blij dat ik ze samen in hun tweelingwieg kon laten slapen. Wat lagen ze er schattig bij en wat sliepen ze toch heerlijk, lekker veilig dicht bij elkaar. De overstap naar hun eigen ledikantjes in hun eigen kamertje was echt al een soort van afscheid nemen, een nieuwe fase brak aan.

Er moest gewend worden aan andere geluiden, aan een andere kamer en ook aan andere bedjes. Maar gelukkig ging dat steeds beter en hoewel het niet de beste slapers waren en nog niet steeds niet echt zijn, hadden we het eindelijk het gevoel dat het de goede kant op ging. Niet meer iedere avond toch nog lang bezig om ze in slaap te krijgen en ook niet meer iedere ochtend om vijf uur wakker, want ach, slapen is toch echt iets alleen voor babys!?tweeling in ledikant tweeling in ledikant

Met energie voor tien werd de middagslaap al snel ingeruild voor lekker ’s middags spelen en druk doen, alhoewel ik echt nog vaak pogingen deed om ze er even in te leggen. Al was het dan niet voor henzelf, ik kon deze luttele minuten / half uurtjes van rust ontzettend goed gebruiken! Als een soort roadrunner vloog ik dan nog even door het huis, er werd speelgoed geruimd, een was aangezet, nog eentje tussendoor opgehangen, beneden even gezogen en de vaatwasser uitgeruimd… en dan werden ze na uiterlijk drie kwartier toch wel ongeduldig en werd er geroepen. En als ik dan niet snel kwam, werd er nog harder geroepen of gehuild en als ik zelfs dan nog dacht even iets langer op de wc te blijven, dan klommen ze toch gewoon uit bed!

Opeens werden de avonden ook niet meer zo makkelijk. Voorheen konden ze in bed leggen na het boekje lezen en dan vielen ze niet al te lang daarna in slaap. Maar Yuna bleek in bed nog wat langer door te stuiteren en wist ook Quint lekker wakker te houden. En dus werd er gelachen, liedjes gezongen (ik denk ongeveer een dubbel cd aan bekende kinderliedjes) en heel veel kabaal gemaakt.

Regelmatig gingen we omhoog om er iets van te zeggen, ze te waarschuwen of om even flink boos te worden. Totaal onder de indruk……..tenminste, dat zou je denken, maar zodra je de deur achter je dicht trok begon het lachen en spelen weer. Soms ging dit door tot een uurtje of tien, half elf. Terwijl ze al om half acht, acht uur in bed lagen. Na 2 maanden waren we er totaal klaar mee, wij hadden geen avond meer voor ons zelf en Yuna en Quint waren in de ochtend ontzettend moe en daardoor ook chagrijnig en ik werd er ook niet meer zo blij van.

eigen grote bed tweelingWe namen het besluit om de dame en heer uit elkaar te gaan halen, Yuna zou op de kamer blijven en Quint ging naar zolder om samen met z’n grote broer een kamer te delen. Best spannend, want hoe zouden ze dat vinden, zouden ze elkaar stiekem op gaan zoeken, zouden ze huilen? Zou het met de twee jongens samen wel goed gaan, zouden onze avonden beter worden? Veel vragen waar we van tevoren het antwoord niet op wisten, maar wat zijn we achteraf blij dat we deze stap hebben genomen!! Nu gaan er rond half acht drie kinderen naar bed die binnen tien minuten alle drie helemaal in een diepe slaap zijn. Onze avonden zijn weer echt Onze avonden en er is nog geen traan gelaten omdat ze niet meer samen zijn. Natuurlijk vinden ze het nog steeds gek af en toe en Yuna wil graag bij haar broers boven zijn, maar ze lijken het geaccepteerd te hebben en dat is het belangrijkste!jongenskamer samen slapen

Getagd met , , , ,

Tweeling op de schoolfoto

tweeling foto samenOp de schoolfoto gaan is toch wel een soort dingetje vind ik . Je kind is weer een jaartje ouder, heeft weer allerlei nieuwe dingen geleerd en verschillende fases doorlopen en dan worden al die nieuwe wijsheden vastgelegd op de gevoelige plaat. Het is mooi om te zien hoe ze gegroeid zijn, hoe een schuchter, rustig ventje ineens veel zelfverzekerder op de foto staat en zelfs een prachtige glimlach laat zien. De haren zijn gegroeid, er ontbreken opeens tanden en de blik in de ogen is veranderd.

Je hebt kinderen die het heerlijk vinden om op de foto te gaan. Die vragen bijna letterlijk of ze op de foto gezet mogen worden, zetten hun grootste foto glimlach op en krijgen er geen genoeg van. Onze kinderen denken daar heel anders over. Alhoewel ik zelf, en velen met mij, vind dat ze echt super leuk zijn en ook super op foto’s kunnen staan. En dat woordje kunnen is nou net waar het om gaat. Want het gaat ergens fout bij het kunnen en het willen. En als ons drietal iets niet wil, dan bereiken we met nogmaals vragen of dwingen helemaal niets. Dan gebeurt het namelijk gewoon niet.

quint foto

Vorig jaar mochten Yuna en Quint samen met Xavi op de schoolfoto. Ik had ze meegenomen naar school en in de speelzaal werd eerst Xavi alleen op de foto gezet en vervolgens mochten zij er bij komen zitten. Maar dat was eng, niet leuk en waar was mama nou?! Ik moest er bij komen, werd weer weggestuurd en de fotografe gaf het eigenlijk al een beetje op. Toch werd er nog 1 foto gemaakt, die later nog best heel erg mooi bleek.

De volgende dag mocht de tweeling bij het kinderdagverblijf op de foto, zowel met de groep als ook alleen. Vertrouwd terrein zou je denken, bekende leidsters om hun heen en ik mocht er ook bij zijn. Het wachten in het halletje ging goed, maar op het moment dat ze geroepen werden ging het mis. Huilen, wegduiken, niet willen kijken, niet op de tafel willen zetten, noem maar op. De fotograaf probeerde van alles, gekke bekke trekken, grapjes maken en yuna fotode leidsters namen ze even mee naar het keukentje voor een koekje dus het leek nog even goed te komen. Maar zodra de camera weer in beeld kwam , verschenen de tranen weer. Dus wij werden naar huis gestuurd, zonder foto, de enige kinderen van het hele kinderdagverblijf die niet gefotografeerd kon worden. Met twee bl
ije, vrolijke en mooi glimlachende kinderen liep ik van het kinderdagverblijf naar de auto, want ja nu kon het natuurlijk wel. Een beetje teleurgesteld was ik wel hor, al weet ik dat je dit niet af kunt dwingen bij kinderen, maar ja, ze kunnen zo leuk of foto’s staan !

 

Dit jaar wist ik niet wat ik kon verwachten bij de schoolfoto, maar ik zette de verwachting laag in dan zou het alleen maar meevallen. Mijn ouders pasten die dag op en namen ze mee naar Xavi’s school en daar was de fotografe resoluut, iedereen de kamer uit en zij zou het wel doen. En dat deed ze inderdaad, de kinderen lachten om de muis die ze in haar handen had en het resultaat ?? Allemaal prachtige foto’s van drie prachtige, glimlachende kinderen! En hierdoor een super trotse papa en mama!


schoolfoto

 

Getagd met , , , , ,

Tweeling – zindelijkheidstraining

stapel luiers

Ik begin maar gelijk met te zeggen dat het een behoorlijke klus is, je kind zindelijk krijgen. Niet meteen afhaken nu je dit leest he  🙂 Het kost je wel aardig veel energie, tijd, optimisme en terugvalmomenten maar het levert je uiteindelijk (hopelijk) wel een einde aan het luiertijdperk op.

Het heeft ook wel iets dubbel eigenlijk, vanaf dat ze geboren zijn verschoon je ze met alle liefde, je geeft ze kusjes op de buik, smeert sudo op de rode billetjes en je wordt zo handig in het luier verwisselen dat je het uiteindelijk met je ogen dicht kunt. En op dat moment zijn ze op een leeftijd gekomen dat ze toe zijn aan het potje plassen, in hun blootje rondrennen en willen ze ook een onderbroekje aan ipv een luier. Ja, kleintjes worden groot en dat wordt je als moeder even duidelijk gemaakt. En ja natuurlijk is het heerlijk als je geen luier meer om hoeft te doen en het zal echt wel wat geld gaan schelen in de portemonnee, maar toch betekent het ook dat we weer een fase af gaan sluiten en daar ben ik nou eenmaal niet zo goed in. En het betekent ook, zoals ik deze blog al begon, dat er werk aan de winkel is. Want denk echt niet dat je hup luier af kunt doen, potje vrolijk voor je kleintje kunt zetten en dat hij/ zij dan lachend een plas gaat doen en je de luiers voorgoed uit het raam kunt gooien. Nee helaas, er komt een spel van belonen met stickers om de hoek kijken, we komen in de fase dat we opeens toch niet meer op het potje willen en er komen wat natte broeken voorbij.tweeling duo plassen

Bij Xavi waren we eerlijk gezegd een beetje verwend! Hij was 2,5 jaar toen ik hem in z’n blootje in de tuin liet rennen bij het zwembadje. Naast het badje had ik het potje geplaatst en de eerste dag werden er al 7 stickertjes geplakt EN er was zelfs een poep gedaan. Wauw, wat waren we trots. Het bleef gelukkig mooi weer dus de dagen erna ook veel getraind zonder onderbroekje en al vrij snel ging het overdag helemaal goed en na twee weken was Xavi al dag en nacht zindelijk. We hebben in de nacht nog een paar ongelukjes gehad, maar die zijn op 1 hand te tellen. Tenminste dat denk ik, want ik kan het me niet zo goed meer herinneren. Een paar maanden hiervoor had ik hem al een paar keer op het potje gezet, maar hij toonde weinig interesse en ik ging me al een beetje zorgen maken of het ooit wel zou lukken. Maar zo was ons meneertje dus al op jonge leeftijd zindelijk!tweeling potje

 

En ja, nu hebben we er twee in plaats van een die we zindelijk mogen krijgen en dat is best andere koek hoor. Want ja, ze stimuleren elkaar ook best wel en de stickertjes doen aardig hun werk, maar als de een zegt alleen maar een luier te willen dan kun je er gif op innemen dat nr 2 ook een luier wil. En als onze Yuna besluit om niet op het potje te gaan op het kinderdagverblijf, dan gaat Quint toch echt niet uitsloverig doen en wel plassen daar. Nee hoor, dan zijn we vier handen op een buik en doen we dat dus gewoon helemaal niet. Ja, het kan maar even goed duidelijk zijn voor papa en mama.

beloning tweeling plassen

We hebben ze vanaf 2,5 jaar regelmatig op het potje en op de grote wc gezet en ook in de zomer hebben we ze lekker in hun blootje laten lopen. Inmiddels kunnen ze ook wel goed droog blijven overdag, maar ze willen nog steeds een luier om en ik beken dat ik eigenlijk nog meer tijd erin zou moeten stoppen als ik thuis ben. Ja, ik geef het toe, ik ben een beetje luie moeder, het is toch best handig als er een luier aan is, mocht er iemand toch net iets te laat aangeven te moeten plassen. En als ik in de ochtend al 2x tegelijkertijd heb horen roepen…oops ik moet plassen en ik mij omdraai en zie dat ze beide alles vol laten lopen op de vloer en bank, dan kunnen jullie vast enigszins begrijpen dat deze mama af en toe toch nog voor de veilige luier kiest. En natuurlijk begrijp ik dat ik gewoon even door moet zetten en dat het dan gewoon goed gaat komen….maar nu, nog heel eventjes niet 😉 . Maar ik beloof jullie, dat ik het op Facebook post zodra wij hier twee plaskampioentjes hebben !kas op het potje

Getagd met , , , , , ,

Tweeling – lekker samen gek doen

tweeling samen gek doenElk kind vindt het volgens mij wel leuk om zo af en toe eens lekker gek te doen. Beetje rondspringen, gekke bekken trekken, over de grond rollen of allerlei kleren over elkaar aantrekken en dan hoedjes opzetten en zonnebrillen van je vader of moeder erbij! Onze kinderen vinden het wel vaker dan zo af en toe leuk om gek te doen. Eigenlijk gaat er geen dag voorbij dat er niet een beetje gek gedaan wordt. Misschien hebben wij er als ouders ook stiekem wel iets mee te maken, maar ik denk ook dat het een beetje komt omdat je als tweeling elkaar versterkt. tweeling paardje rijdenDus is de een aan het piepen en zeuren, dan doet de ander graag nog een schepje erboven op. En zo is het ook met gek doen, heeft de een wat grappigs bedacht en is het publiek enthousiast (lees papa en mama of grote broer) dan gaan we natuurlijk toch even proberen om nog iets grappigers of gekkers te verzinnen! En ja, soms lukt het behoorlijk. Soms vinden wij het ook echt wel leuk en soms denken we, jee hoe kun je zoiets verzinnen ? Stop, stop, stop ermee !tweeling gek doen

Als het alleen maar zou gaan om verkleden en hoedjes en brillen opzetten, dan bleef het nog wel redelijk oke, maar het gaat met name om gekke dingen verzinnen qua spel. Zo hebben wij bijvoorbeeld een glijbaan in de tuin, waar je ook in kunt klimmen. En je kunt uiteraard ook de glijbaan omhoog klimmen, en ja natuurlijk kun je ook best iets meenemen als je toch omhoog klimt. Dus begint dat met kleine autootjes en poppen, maar dat wordt steeds extremer totdat er uiteindelijk fietsen en stoelen mee naar boven worden gesleept. En gaan we bovenaan de glijbaan zitten, dan is het ook wel leuk om iets hoger te klimmen en daar weer bovenop te zitten. En ach nu we toch bezig zijn kunnen we ook op de bovenste rand gaan staan en dan mama roepen. Ja, we vinden onze kinderen echt heel vaak grappig en ik lig regelmatig dubbel in een deuk, maar ik krijg ook regelmatig een dubbele hartverzakking ! tweeling speeltuin

tweeling samen gek doen

Getagd met , , , , , ,

Dagje bos en speeltuin – tweeling

spelen in bosDe meeste kinderen vinden het heerlijk om naar buiten te gaan. Even alle energie eruit gooien en lekker ravotten en heerlijk kind zijn. Xavi is niet echt een enorm buitenspeel kind maar zijn broertje en zusje daarentegen wel dus als zij maar enthousiast genoeg zijn dan krijgen we hem ook een stuk makkelijker mee. En hoewel het vaak in het weekend druk is met huishoudelijke klusjes, verjaardagen etc proberen we toch wel regelmatig met het gezinnetje op stap te gaan. En als het droog is en ook de zon nog af en toe verschijnt is een dagje bos een leuke optie! Zo gingen we laatst met z’n allen naar het Groenendaalse Bos in Heemstede, dat is voor ons lekker dichtbij en je hebt er eigenlijk van alles. Je kunt wandelen in het bos, geitjes aaien op de kinderboerderij en is er ook nog een speeltuin waar ze kunnen spelen en rennen.

tweeling op stap spelen

We waren nog geen tien stappen verwijderd van onze auto of we hadden al ons eerste avontuur…… er kwamen namelijk 6 zes grote honden op ons af en met enorme helden als die van ons was dat gillen, huilen en in ons klimmen als gevolg. Iedereen weer rustig en getroost vervolgden we onze weg richting de speeltuin en daar konden we wederom in actie komen. Niet vanwege honden maar wel vanwege iets wat ze kunnen produceren. Enorme hopen poep! Xavi’s schoenen zaten volledig onder en daar bleef het niet bij, ook Quint had een schoen vol met poep. Oke, alles eraf gekregen en we konden weer verder…en ja hoor, opnieuw stond Xavi in de poep. Inmiddels tot 624 geteld, schoenen weer schoongemaakt en hoppa de speeltuin in. Ze wilden graag in het treintje dus voor iedereen een kaartje gekocht. Uiteindelijk durfden de tweeling toch weer niet en zo zat Xavi als enige, maar dan wel met 2 leuke meisjes naast hem, in het treintje. Daarna hebben ze met z’n drietjes heerlijk gespeeld, veel geklauterd, gegleden, over wiebelbruggetjes gelopen en gelachen. speeltuin tweelingDaarna nog met z’n allen op de grote wip, van de hoge glijbaan en samen met mama op de schommel. Ondertussen hadden papa en mama al 100x een van de drie op de glijbaan, schommel of wip getild, 30 snottebellen schoongemaakt en 10x eentje getroost dus het was naast een heel gezellig dagje ook een heel intensief dagje. wip speeltuin tweelingNatuurlijk mag er als afsluiting niet een ijsje ontbreken en zo zaten we dan heerlijk in het zonnetje te genieten van een ijsje en van elkaar.ijsje eten

En toen we ’s middags weer thuis kwamen waren ze gesloopt en doodop en konden ze heerlijk even rusten in bedje….. en wij?  ach we hadden graag ook even gerust, maar wij mochten nog even schoenen schrobben, kleding in de wasmachine gooien, auto ruimen en noem nog maar op 😉  Heerlijk ontspannen hoor zo’n dagje buiten !

Getagd met , , , , , , ,
Top